8 - geen afscheid

in de laatste ooghoek van de trein
breekt in je aanzicht door naar buiten
wat eerst nog goed verborgen wilde zijn
jij kon het venster net niet sluiten

onverbiddelijk met steeds meer vaart bij jou vandaan
hoe meer ik stilval
in dit laatste beeld blijf staan

in de laatste ooghoek van de trein
mijn hart staart wezenloos naar buiten
het wilde tot het laatst verbonden zijn
ik kan het venster maar niet sluiten

en steeds verder
maar jij blijft in mij staan kijken